یادداشت ها

روزگار تلخ روستای محروم بیدانجیر

ندای کهگیلویه و بویراحمد

روزگار تلخ روستای محروم بیدانجیر

بیدانجیر صعب العبور سالهاست از محدودیت‌های ابتدایی که لازمه هر سکونت گاه انسانی اعم از آب، راه، و مدرسه رنج می برد.

ندای کهگیلویه و بویراحمد؛ یاداشت

بیدانجیر صعب العبور سالهاست از محدودیت‌های ابتدایی که لازمه هر سکونت گاه انسانی اعم از آب، راه، و مدرسه رنج  می برد.

چهل سال واندی از  انقلاب اسلامی می گذرد  و مردم روستای بیدانجیر همچنان منتظر اقدامات مسئولین انقلابی اند.

وضعیت روستای بیدانجیر و ارتباط  آنها را که می بینیم باید به حال این شرایط خون گریه کرد.

روستای بیدانجیر بامردمی صادق و شجاع  ومردانی که درغیرت وتعصب مثال زدنی می باشند، چرا باید اینگونه فاقد امکانات باشند؟

آیا مسئولین در قبال این روستا خود را به کوری زده اند؟ آیا وجدان درد نمیگیرند؟ چگونه با دیدن صحنه های عبور آنها از کابین آهنین خطرناک همچنان ساکت و بی تفاوت نشسته اند؟

اهالی روستای بیدانجیر به علت نبود جاده ارتباطی مناسب مجبورند برای عبور از روخانه مارون از کابین آهنین خطرناک وناامن استفاده کنند آن هم در دوره ای که پیشرفت تکنولوژی و سازه های استاندارد وامن وجود دارد.

مشکلات روستای بیدانجیر ومردم آن راباید مسئولین دریابند.

مردم بیدانجیر محرمیت خود را بارها فریاد زدند و مسئولین همچنان بی تفاوت اند.

این روستاعلاوه برمشکلات ارتباطی از نظرآب آشامیدنی نیز منبع آب استاندارد ندارند

همچنین این روستافاقد مدرسه مناسب می باشد و سه ده آن (تل سیاه، اندرون و آبچنار) مدرسه ندارند و مدارسی که وجود دارد یا قدیمی اند یا دانش آموزان در کانکس درس میخوانند.

برق آنها قطع و وصل می شود وشبکه های تلویزیونی قطع هستند وآنتن دهی ندارند.

مسئولین به هوش باشند که این رفتارهای آنها مردم را به یاس ونا امیدی کشانده است. مردم زحمت کش و سختکوشی که با کمبود امکانات ساخته اند و همیشه درصحنه های سیاسی و اجتماعی ایفای نقش کرده اند.

نویسنده : خانم ثنائیان

انتهای پیام/

لینک کوتاه : http://n-kb.ir/Ae5q3

دیدگاه خود را بیان کنید


نظرات 0